Meiri­hluti efna­hags- og við­skipta­nefndar leggur til að frum­varp um breytingar á fjár­festingar­heimildum líf­eyris­sjóða verði samþykkt með breytingum. Frum­varpið felur í sér breytingar á þeim lagaákvæðum sem setja líf­eyris­sjóðum megin­ramma um fjár­festingar. Í nefndaráliti meiri­hlutans segir að mark­miðið sé að bæta það fyrir­komu­lag sem komið var á árið 2016, meðal annars með því að rýmka nokkrar tak­markanir, ein­falda fram­setningu reglnanna og sníða af van­kanta sem komið hafa fram í fram­kvæmd. Lagt upp úr skynsemisreglu Kjarninn í breytingunum er að draga úr vægi stífra magn­bundinna fjár­festingar­tak­markana og leggja meira upp úr svo­nefndri skyn­semis­reglu. Hún felur í sér að líf­eyris­sjóðir skuli fjár­festa með hlið­sjón af hags­munum sjóðfélaga, áhættu, dreifingu eigna og langtíma­sjónar­miðum, fremur en að lögin byggi fyrst og fremst á nákvæmum pró­sentumörkum í einstökum eigna­flokkum. Í nefndarálitinu segir að öll rýmkun lög­bundinna tak­markana feli í sér að skyn­semis­reglan fái meira vægi í starf­semi líf­eyris­sjóðanna. Lands­samtök líf­eyris­sjóða tóku jákvætt í frum­varpið í um­sögn sinni og töldu það fela í sér réttar­bót fyrir líf­eyris­sjóði, sjóðfélaga þeirra og efna­hags­lífið í heild. Samtökin sögðu að með því að draga úr magn­bundnum tak­mörkunum og byggja í auknum mæli á skyn­semis­reglu væri ýtt undir áhættu­vitund og mögu­leika líf­eyris­sjóða til að laga eigna­safn sitt að áhættu­sniði, með langtíma­hags­muni sjóðfélaga að leiðar­ljósi. ASÍ og SA fagna breytingunni Alþýðu­sam­band Ís­lands og Samtök at­vinnulífsins tóku einnig jákvætt í þessa stefnu. Í sam­eigin­legri um­sögn þeirra kom fram að aukin beiting skyn­semis­reglunnar í stað magn­bundinna tak­markana styddi við sveigjan­legri fjár­festingar­heimildir og gerði sjóðunum betur kleift að nýta tækifæri til að ávaxta fé sjóðfélaga með hag­kvæmum hætti. Seðla­banki Ís­lands studdi sömu­leiðis rýmkun fjár­festingar­heimilda og aukið vægi skyn­semis­reglunnar, en lagði áherslu á að slíkt yrði stutt sam­hliða auknum kröfum til eftir­lits­kerfis sjóðanna. Bankinn lagði meðal annars til nánari kröfur til hæfis og hæfni stjórna, fram­kvæmda­stjóra og lykil­starfs­manna, auk skýrari ábyrgðar stjórna á stjórnar­háttum og innra skipu­lagi. Þær til­lögur fengu hins vegar ekki brautar­gengi hjá meiri­hlutanum. Alþýðu­sam­bandið og Samtök at­vinnulífsins mót­mæltu til­lögum Seðla­bankans og töldu þær fela í sér veru­legt inn­grip í kjara­samninga og samnings­bundna stjórn­skipan líf­eyris­sjóða. Þau bentu á að ís­lenska líf­eyris­sjóða­kerfið væri af­kvæmi vinnu­markaðarins og að stjórn­kerfi sjóðanna byggði á sam­eigin­legri ábyrgð at­vinnu­rek­enda og launafólks. 20% hámarkið nær bara til aðalmarkaðar Meiri­hlutinn leggur til tvær breytingar á frum­varpinu. Sú fyrri snýr að innri endur­skoðun líf­eyris­sjóða. Lagt er til að skýrt verði kveðið á um að for­stöðumaður endur­skoðunar­deildar eða sjálf­stætt starfandi eftir­lit­saðili þurfi að hafa sérþekkingu á innri endur­skoðun, háskólapróf sem nýtist í starfi og næga reynslu til að sinna verk­efninu. Hin breytingin er efnis­meiri og snýr að því hversu stóran hlut líf­eyris­sjóðir mega eiga í einstökum félögum. Í dag mega líf­eyris­sjóðir al­mennt ekki eiga meira en 20% í hverju félagi. Í frum­varpinu var lagt til að þetta há­mark ætti áfram við um félög sem eru skráð á skipu­legum markaði en einnig félög sem tekin hafa verið til við­skipta á markaðs­torgi fjár­mála­gerninga, svo sem First North. Kaup­höll Ís­lands gerði at­huga­semd við þetta og taldi ekki rétt að leggja félög á markaðs­torgi að jöfnu við félög á skipu­legum markaði. Reglu­verkið um markaðs­torg væri ein­mitt hugsað þannig að fjár­festar hefðu þar meira svigrúm en á aðal­markaði. Meiri­hlutinn fellst á þau sjónar­mið og leggur til að til­vísun til markaðs­torgs fjár­mála­gerninga verði tekin út. Þar með yrði 20% há­markið aðeins látið ná til félaga sem eru skráð á skipu­legum markaði. Líf­eyris­sjóðir hefðu því meira svigrúm til að eiga stærri hluti í félögum sem eru óskráð eða skráð á markaðs­torgi fjár­mála­gerninga, þó áfram innan al­mennra reglna um áhættu­dreifingu, skyn­sam­lega eignastýringu og hags­muni sjóðfélaga. Breytingin er því liður í því að færa löggjöfina frá stífum pró­sentu­tak­mörkunum og yfir í meira vægi skyn­semis­reglunnar. Líf­eyris­sjóðir fá aukið svigrúm, en bera um leið meiri ábyrgð á því að fjár­festingar séu varfærnar, dreifðar og í samræmi við langtíma­hags­muni sjóðfélaga. Meiri­hlutinn hafnar hins vegar til­lögum Seðla­banka Ís­lands um víðtækari breytingar á stjórnar­háttum líf­eyris­sjóða. Hann telur þær ótengdar megin­mark­miði frum­varpsins og að slíkar breytingar þurfi víðtækara samráð við aðila vinnu­markaðarins og aðra hagaðila.