Gull og silfur, sem jafnan njóta sín þegar óvissa og átök aukast, hafa lækkað skarpt í verði síðustu daga. Í gær féll gull um 5,9% á einum degi og silfur um 8,2%, en gull hafði þá lækkað sex sinnum á síðustu sjö við­skipta­dögum og silfur um nær 20% á sama tíma­bili. Gull hafði áður náð met­hæð, 5.318 dölum á únsu, síðla í janúar, en hafði í gær lækkað meira en 13% frá því há­marki. Þótt eðal­málmar séu yfir­leitt taldir góð vörn gegn stríði, verðbólgu og markaðsóvissu virðist markaðurinn nú horfa meira til annars: hækkandi verðbólgu­væntinga og sí­fellt minni líkum á vaxtalækkunum vestan­hafs og í Evrópu. Þegar vextir haldast hærri lengur eykst fórnar­kostnaðurinn við að halda á gulli og silfri, sem bera enga vexti, og fjár­festar leita frekar í skulda­bréf eða aðrar eignir sem skila tekjum. Þetta varð sýni­legt í vikunni þegar bæði Seðla­banki Bandaríkjanna og Seðla­banki Evrópu gáfu til kynna að vaxtalækkanir gætu orðið færri eða hægari en markaðurinn hafði áður vænst. Seðla­bankinn hélt stýri­vöxtum óbreyttum og nýjustu væntingar markaðarins hafa færst frá því að gera ráð fyrir tveimur lækkunum á árinu yfir í að gera í sumum mælingum ráð fyrir engri slökun. Á sama tíma hélt Evrópski seðla­bankinn vöxtum óbreyttum og benti á að átökin í Miðaustur­löndum ykju óvissu um bæði verðbólgu og hag­vöxt. Þessi verðþrýstingur á eðal­málma tengist þó ekki aðeins vaxta­um­hverfi heldur einnig sterkari Bandaríkja­dal og hækkandi orku­verði. Hækkun á olíu­verði vegna átaka við Persaflóa hefur aukið verðbólguótta og minnkað líkur á skjótum vaxtalækkunum. Það hefur þrýst á gull­verð, enda verður málmurinn síður eftir­sóknar­verður þegar vextir haldast háir. Á sama tíma virðist áhugi fjár­festa hafa kólnað. Sam­kvæmt um­fjöllun Wall Street Journal höfðu fjár­festar í stærsta gull­sjóðnum, SPDR Gold Shares, verið nettó­selj­endur sex daga í röð fram að miðjum degi í gær, þó að út­flæðið væri enn lítið miðað við sterkt inn­flæði á síðasta ári. Greinin segir einnig að stórir fag­fjár­festar, þar á meðal vogunar­sjóðir, hafi verið að draga úr stöðum sínum í málmum and­spænis miklum sveiflum. Önnur skýring sem sér­fræðingar nefna er að fjár­festar séu ein­fald­lega að taka hagnað eða afla lausa­fjár til að mæta tapi annars staðar í eignasöfnum sínum. Í slíkum aðstæðum víkur hefðbundið stríðsálag í gull­verði stundum fyrir hreinni lausa­fjárþörf. Einnig hefur sterkari dollari aukið aðdráttar­afl reiðu­fjár og gert gull dýrara fyrir kaup­endur utan Bandaríkjanna. Lækkunin nær auk þess langt út fyrir gull og silfur. Wall Street Journal bendir á að platína og palla­díum hafi einnig fallið skarpt í verði í mánuðinum og iðnaðar­málmar á borð við kopar og ál hafi einnig gefið eftir. Það bendir til þess að markaðurinn sé ekki aðeins að endur­meta vaxta­horfur heldur líka hag­vaxtar­horfur. Ef fjár­festar fara að reikna með hægari hagvexti og minni eftir­spurn eftir hrávöru getur það þrýst niður verði bæði eðal­- og iðnaðar­málma. Myndin er þó ekki alveg ein­hliða. Í morgun sást ein­hver við­spyrna í gull­verði og Bar­ron’s greindi frá því að gull hefði hækkað um 1,7% í morgun­við­skiptum í Evrópu í dag, upp í 4.682 dali á únsu. Þrátt fyrir það er málmurinn enn á leið í meira en 7% viku­legt tap. Sú hreyfing bendir því fremur til tækni­legs viðsnúnings eftir harka­lega sölu en skýrrar stefnu­breytingar að svo stöddu.