Ríkisút­varpið ætlar að helga Silfrið í kvöld þjóðar­at­kvæða­greiðslunni 29. ágúst og aðildar­viðræðum við Evrópu­sam­bandið. Það er eðli­legt og raunar sjálf­sagt að slíkt stór­mál fái rými í einum helsta um­ræðuþætti landsins. Það sem vekur hins vegar at­hygli er valið á viðmæ­lendum. Sam­kvæmt kynningu RÚV verður rætt við Stefán Hauk Jóhannes­son, sendi­herra og fyrr­verandi aðal­samninga­mann Ís­lands í aðildar­viðræðum við ESB árin 2009 til 2013. Í síðari hluta þáttarins koma svo Gylfi Magnús­son hag­fræðipró­fessor, Margrét Einars­dóttir lagapró­fessor, Kol­beinn Árna­son ráðu­neytis­stjóri at­vinnu­vegaráðu­neytisins og Vil­borg Ása Guðjóns­dóttir alþjóða­stjórn­mála­fræðingur. Þetta kann allt að vera hið ágætasta fólk, menntað og mál­efna­legt. En það er ekki þar með sagt að sam­setningin sé óum­deild. Þvert á móti vakti kynning RÚV strax at­hygli fyrir það sem margir töldu vera af­gerandi slagsíðu í eina átt. Hjörtur J. Guð­munds­son, alþjóða­stjórn­mála­fræðingur og rit­stjóri vefsíðunnar Stjórn­málin.is, orðaði það svo undir færslu RÚV: „Svo gott sem 100% slagsíða. Helst Kol­beinn en hann er hins vegar ráðu­neytis­stjóri núna hjá ráðu­neyti Hönnu Katrínar Viðreisnar­ráðherra.“ Fleiri tóku í sama streng. Einn spurði hvort „af hverju bara já-fólk“ væri í þættinum. Hjörtur J. Guðmundsson hefur skrifað fjölmarga pistla um galla ESB. Annar sagði ein­fald­lega að RÚV hefði ekki áhuga á viðhorfi þeirra sem segja nei. Þótt orðfærið í at­huga­semda­kerfinu sé mis­jafn­lega fágað er spurningin sem þar birtist full­kom­lega gild: Hvernig getur það staðist að ríkismiðill, sem á að þjóna öllum landsmönnum og gæta jafn­vægis í um­fjöllun um stærstu pólitísku ágreinings­mál þjóðarinnar, setji upp Evrópu­sam­bands­umræðu þar sem svo virðist sem and­stæðingar aðildar fái lítið sem ekkert vægi? Þetta verður að teljast sérstakt en þjóðin á að greiða at­kvæði um hvort hefja eigi aðildar­viðræður við Evrópu­sam­bandið á ný. Í slíkri stöðu skiptir traust til RÚV miklu máli, en stofnunin fær tæplega 7 milljarða árlega frá skattgreiðendum. Það er ekki nóg að segja að viðmæ­lendur séu sér­fræðingar. Sér­fræðingar hafa líka af­stöðu, sögu og tengsl og nálgun. Í jafn pólitísku máli og aðildar­viðræðum við ESB skiptir sam­setning viðmæ­lenda máli. Ef allir virðast koma úr svipuðum hug­mynda­heimi verður niður­staðan ekki opin um­ræða heldur stýrð um­gjörð. Nýverið kom fram á vef Vísindavefsins að orðalag á borð við að fyrir­tæki „flýi krónuna“ væri áróðurs­kennt. Slíkt orðalag hefur þó ítrekað ratað inn í frétta­flutning, meðal annars hjá RÚV. Þegar ríkismiðill notar gildis­hlaðið orðfæri um gjald­miðil landsins og setur síðan upp ESB-um­ræðu þar sem gagn­rýn­endur telja slagsíðuna öllum aug­ljósa, er ekki skrýtið að spurt sé hvort stofnunin sé að gæta nægi­legs hlut­leysis. Það er auðvitað eðli­legt að ræða Evrópu­sam­bandið. Það er eðli­legt að ræða kosti aðildar­viðræðna, evru, stærri markaðar og mögu­legra breytinga á stöðu Ís­lands. En það er jafn eðli­legt að ræða valda­fram­sal, sjávarút­veg, land­búnað, full­veldi, peninga­mál, reglu­verk, kostnað, lýðræðis­legt um­boð og reynslu þeirra þjóða sem hafa farið inn í sam­bandið. Sjá einnig Segir áróðurs­kennt að tala um að fyrir­tæki flýi krónuna