Helga Pétursdóttir, sem gift er Bjarna Hermanni Garðarssyni, fyrrverandi stýrimanni og skipstjóra, segir margar áskoranir hafa fylgt því að eiga eiginmann sem var mikið fjarri heimilinu í gegnum áratugina. Þau Helga og Bjarni, sem eru bæði fædd 1953, kynntust úti á Seltjarnarnesi þar sem hún er fædd og uppalin. Hann er hins vegar frá Akranesi en fluttist með fjölskyldu sinni á Seltjarnarnes. Þau kynntust á árinu sem þau urðu sautján ára. Giftu sig tvítug „Ég varð ófrísk að eldri drengnum og við eignuðumst hann 1972. Þá vorum við náttúrlega bæði blaut á bak við bæði eyrun. Svo giftum við okkur tvítug 1973. Þannig að við erum búin að vera í hjónabandi í tæp 53 ár og alltaf jafn ástfangin,“ segir Helga. Líf sjómanna og sjómannskvenna sé ekki eins og líf flestra. Hlakkaði svo til að hann kæmi heim Ungu brúðhjónin árið 1973. „Sjómannskonulífið og sjómannslífið gengur ekki nema þú sért í góðu hjónabandi. Ég var hrifin af Bjarna og maður hlakkaði svo til að hann kæmi heim. En hann var náttúrlega miklu lengur úti á sjó í gamla daga,“ segir Helga. Að sögn Helgu hafði Bjarni farið á sjó með föður sínum Garðari Finnssyni, skipstjóra á Akranesi, sumarið áður en þau tvö kynntust. „Svo fór hann að stunda sjóinn meira eftir að við byrjuðum að búa og fór í Stýrimannaskólann.“ Sumarlangt í Norðursjónum Á árinu 1974 var Bjarni sumarlangt við veiðar í Norðursjónum. „Við heyrðumst endrum og sinnum í síma. Þeir lönduðu alltaf aflanum í Hirtshals í Danmörku en það hvarflaði einhvern veginn aldrei að mér að fara út og heimsækja hann. Við vorum svo ung og þetta var erfitt,“ rifjar Helga upp. Takmörkuð samtöl í talstöð Samskiptin við Bjarna voru ekki einföld þegar hann var úti á sjó á þeim tíma. „Fyrst var þetta bara í gegnum talstöð og það var nú ekkert verið að ræða málin mikið þá,“ segir Helga, sem kveðst nú samt hafa leyst margvísleg verkefni sem fylgdu mikilli fjarveru eiginmannsins. Erfitt í hvert einasta skipti sem Bjarni fór Helga Pétursdóttir. FF Mynd/Eyþór Árnason „Ég hef alltaf verið að vinna, nánast undantekningarlaust. Auðvitað var erfitt í hvert einasta skipti sem Bjarni fór út á sjó og viðskilnaðurinn erfiður. Þegar ég var yngri lét ég mig kannski bara meira hafa það en þegar ég eltist fannst mér þetta erfiðara,“ segir Helga. Ungu hjónin keyptu sína fyrstu íbúð 1979. „Þá fluttumst við af Nesinu og fórum í nýja íbúð í Ugluhólum, sem er eins langt uppi í Breiðholti og hægt er að fara. Við fluttum þangað 16. febrúar og yngri drengurinn okkar fæddist 19. febrúar,“ segir Helga. Í afleysingartúr frá nýfæddu barni „Vinur hans Bjarna var búinn að biðja hann að leysa hann af í loðnutúr á Eldborginni. Ég kom heim af fæðingardeildinni á sunnudegi og Bjarni fór út á sjó á þriðjudegi,“ segir Helga. Þetta hafi verið eitt erfiðasta tímabil sem hún hafi upplifað. „Ég hélt á tímabili að ég myndi bara ekki lifa þetta af“ „Ég var þarna á nýjum stað, flutt af Seltjarnarnesi og upp í Breiðholt. Það var allt á kafi í snjó og ég komst hvorki lönd né strönd enda var ég með nýfætt barn og hann var aðeins sex ára sá eldri. Þetta var mjög erfitt en maður bara beit á jaxlinn,“ segir Helga. Í þetta skipti var Bjarni þrjár vikur í burtu frá fjölskyldunni. „Ég hélt á tímabili að ég myndi bara ekki lifa þetta af. Allt mitt fólk var úti á Nesi,“ segir Helga. Móðir hennar er fædd og uppalin á Seltjarnarnesi, hefur aldrei átt heima annars staðar og er í dag elsti núlifandi innfæddi Seltirningurinn. Verðbólgan hrakti Bjarna úr rafvirkjanámi „Það var ansi langt af Nesinu upp í Ugluhóla og ég hafði aldrei kynnst öðrum eins snjó. Það var bara alveg galið. Þá hefði ég svo sannarlega viljað hafa Bjarna minn heima.“ Bjarni hóf að læra rafvirkjun hjá föður Helgu. „Hann var þar í um eitt og hálf ár. Þá var svo mikil verðbólga og við bara orðin svo blönk að hann fór út á sjó. Hann ætlaði alltaf að fara aftur í rafvirkjunina en ílengdist á sjónum,“ segir Helga.. Valdaránstilraun í eldhúsinu Á þessum tíma fór Bjarni á Ottó N. Þorláksson sem háseti og var orðinn fyrsti stýrimaður 1998. „Síðan bauðst honum að fara á Helgu Maríu 2014 og vera á móti Heimi Guðbjörnssyni skipstjóra. Hann var þangað til hann ákvað hann að hætta til sjós 2018 þegar hann var 65 ára,“ segir Helga. Það hafi auðvitað verið dálítið skrítið að fá Bjarna alkominn í land. „Hann var allt í einu kominn á mitt yfirráðasvæði heima. Það gekk, mesta furða, en auðvitað fannst mér hann svolítið vera að taka völdin af mér, sérstaklega í eldhúsinu. En svo í dag gæti ég ekki hugsað mér að hann væri úti á sjó.“ Reri og reri í óðaverðbólgu Helga og Bjarni í árshátíðaferð Lex 2023. Þegar Bjarni var kominn á Helgu Maríu voru túrarnir styttri, fimm til sjö dagar, að sögn Helgu. Á Ottó N. Þorlákssyni hafi túrarnir verið tvær til þrjár vikur, sérstaklega í byrjun. „Og ef það var sigling þegar þeir seldu aflann fór túrinn sem hann var í burtu alveg upp í fjórar vikur,“ segir hún. Á meðan Bjarni var til sjós kveðst Helga hafa þurft að sjá um allt sem snerti peningamál heimilisins, til dæmis að fara í banka vegna lána sem þurfti að taka. „Við fórum í stærri íbúð og þá var hundrað prósent verðbólga. Þannig að hann reri til að við ættum í okkur og fyrir skuldum. Og ég þurfti bara einhvern veginn að finna út úr því hvernig við græjuðum þetta,“ rekur Helga. Þetta hafi svo sem gengið áfallalaust. Þá bara lendir allt á konunni „En auðvitað hefði ég viljað hafa hann meira heima og taka hinar og þessar ákvarðanir með mér. Líka í sambandi við uppeldið á strákunum. En það er bara þannig þegar heimilisfaðirinn er langdvölum í burtu að þá bara lendir allt sem snýr að heimilinu á konunni,“ segir Helga. Síðari hluta viðtalsins við Helgu Pétursdóttur er að finna í sjómannadagsblaði Fiskifrétta .